2007/Jul/24

ต่อจาก part I

เด็กขายาว ช่างกลตีกัน วัยรุ่น ความโดดเด่นในหมู่เพื่อนฝูง ความโกลาหลเริ่มจากจุดนี้

หลังจากเข้าเรียนที่นี่ สัปดาห์แรกๆ เรื่องเรียนไม่เป็นปัญหา เรียนได้แน่ๆ
แต่วัยกะลังห้าว(แบบหดๆ)น่ะ ก็เลยไม่ได้สนใจเรื่องเรียนเท่าไรนัก
สนแต่เรื่องมันส์ๆระหว่างเรียน และ หลังเลิกเรียน

หลังเลิกเรียนต้องรอเด็กคู่อริ กรุงเทพช่าง หรือพวกบูรณพล นั่งรถเมลผ่าน
แล้วก็เปิดศึก ด่า ท้าทาย ตูมตาม ก้อนหิน-ขวด เกือบทุกวัน ............

สองเดือนให้หลัง ความซวยบังเกิด (เพราะตัวเองแท้ๆ)

วันนึง นัดรวมพลกันที่หน้าโรงเรียน จะไปลุยต่างถิ่น ต้องเตรียมพร้อมกันหน่อย

โดย พกมีดดาบยาวเฟื้อย สนับมือ เหน็บไปโรงเรียนด้วย (เอาไปให้เพื่อนน่ะ)
วันนั้นสอบมิดเทอม ตอนพัก ไอ้ตัวแสบๆ ออกไปกินข้าวหน้าโรงเรียนกัน
ก็เฮตามกันไป แม่งเสือกสั่งเหล้ามากินกลางวันแสกๆ ก็รีบๆแอบซดกัน สนุกสนาน เฮฮาสุดๆ
โดยหารู้ไม่ว่าอาจารย์แอบอยู่แถวๆนั้น

จ๊ะเอ๋ !!!! โดยรวบกันหลายคน หนีได้ก็หลายคน
ผมซวยเพราะ เหน็บมีดยาวเฟื้อยไว้ข้างขา วิ่งไม่ถนัด โดนนนนนนนน
หลายกระทงเลยทีนี้ เรียกผู้ปกครองกลางอากาศ

ก็เลยไม่ได้ไปเรียนอีกเลย เด็กๆอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง ไม่ดีๆๆ

หลังจากออกจากโรงเรียน ก็ไม่ได้จับกีต้าร์แล้ว
เพราะโดนบังคับให้ไปทำงานช่างสีเฟอร์นิเจอร์กับน้าชายอีกคน

หลังจากนั้น ก็ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน ทำงานช่างสีมาหลายนาน จนรถมอเตอร์ไซด์คว่ำ
(ซ้อนเขาน่ะ ไม่ได้ขี่เอง) ไหปลาร้าหัก นอนอยู่บ้านสองสามเดือน ก็กลับไปทำอีก

ความรู้ไม่มี ทำไรไม่ได้ ทำงานเดิมๆ รู้สึกตัวก็สายเสียแล้ว แก้ไขอดีตไม่ได้

ก็เริ่มหันมาเห็นกีต้าร์เป็นเพื่อนปรับทุกข์

กีต้าร์ตัวแรก YAHAMA FG401 ซื้อมาอย่างแพง แต่ขอตังค์แม่ซื้อสมัย ม.3 โน่น
ก็เอามาหัดใหม่ ตอนอายุสิบเจ็ด ไล่จับคอรด หันมาหาอคูสติคมากขึ้น แกะเพลง
ซ้อม ฝึกวันละ 5-6 ชั่วโมง ทุกวัน หลังเลิกงาน เล่นจนง่วงๆๆๆๆๆๆๆ ถึงค่อยนอน
ยุงก็กัด

ออกไปหาเพื่อนเก่าๆ เจอมือโซโล่คนนั้น ก็รวมกันเล่นอคูสติด สองคน ลองหาร้านเล่น
พอดีมีร้านพ่อของเพื่อนเปิดใหม่ ก็ลองไปเล่นดู ค่าตัวสุดแสนรันทด แต่ก็เล่นเอามันส์
ออกจากงานช่างสี มาเล่นดนตรี เพลงเพื่อชีวิตมั่งสากลมั่งมั่วไปหมด

สักพัก ร้านเจ๊ง ก็กลับมาฝึกกีต้าร์ต่อ งานก็ไม่ได้ทำ
จนแว่วๆว่ามีห้องซ้อมมาเปิดใหม่แถวบ้านก็ไปดู

กลุ่มเจ้าของห้องซ้อม รุ่นเดอะๆเก๋าๆ ยุค เดอะชาโดว กะลังหามือกีต้าร์
ก็ลองไปเล่นๆให้ดู เขาชอบเราแฮะ ก็เลยไปซ้อมเพลงกะเขา เพลงมหาโหด
ยากนรก เพลงซอฟแจ๊ส พวก จอรจ เบนสัน , แอนดี้ กิ๊บ (นี่ไปทางป๊อป แต่ยากชะมัด)
ผมเล่นเป็นมือคอรดและโซโล่ แกะล้วนๆ การสับคอรด สะบัดข้อมือ รูปคอรดยากๆ

อ่า ซ้อมได้ที่ ลงไปเตรียมตัวที่ สุราษฏธานีีี !!!!!!! เดี๋ยวพวกน้าๆทั้งหลายนำไปก่อน
อ่ะ ไปก็ไป ไปตัวปล่าวเลย กีต้าร์ก็ไม่มี ไรก็ไม่มี เสื้อผ้ายังไม่มี มีค่ารถไปเท่านั้น

ไปถึงก็มีคนมารับ เจ้าของห้องซ้อมน่ะแหล่ะ มาทำห้องต่อที่สุราษฏ โดยกะจะให้ผมคุม
และสอนนักเรียนแถวๆนั้นไปด้วยหารายได้ และซ้อมเพลงของวงไปด้วย

ที่ไหนได้ ไม่มีใครมาซ้อมเลย เงินก็ไม่มี กินข้าวกะไข่ต้มเป็นเดือนๆ
ชีวิตบัดซบมากๆ แต่ซ้อมกีต้าร์ทุกวัน ทนอยู่แบบนี้มา เกือบ หกเดือน !!!!!
ยังดีที่มีพี่อีกคนคอยช่วยเหลือไม่งั้นผมอดอาหารตายไปแล้วววววว

หกเดือนผ่านไปซ้อมกันได้ที่ ลงเล่นเพลงกันที่ร้าน ในตัวเมือง เท่ห์ซะ
ตอนนั้นไว้ผมยาวเกือบกลางหลัง ร้องด้วย กีต้าร์ก็เอาของห้องซ้อมมาเล่น
yamaha รุ่นอะไรไม่รู้ ห่วยได้ใจ ก็เล่นๆไป ร้องเพลงก็มั่ว เพราะไม่มีเนื้อ
แกะกันแบบคาราโอเกะ พวกน้าๆรุ่นเดอะน่ะแหล่ะตัวดี โคตรมั่วได้ใจเลย
อายก็อาย มีวงฟิลิปปินน์ มาบอกว่า ให้ผมฝึกภาษาอังกฤษหน่อย
เออ ก็อยากฝึกแหล่ะ แต่ว่า็เพลงมันมั่วเฟ้ย มึงคงฟังออกหรอก แสร่ดดด

ครบรอบเดือน ถึงเวลารับเงิน แมร่งงงงงงงงงงง วงแตกกกกกกกกกก

ทางร้านไม่จ่ายตามที่ตกลงกันไว้ หักแบ่งเบ็ดเสร็จ ผมได้มาสองพัน !!!!!!!!!

เหี้ยยยย กูอดอยาก อดทน ไม่มีกิน ซ้อมมาครึ่งปี มาไกลถึงสุราษฏ

สองพัน !!!!!!!!

เลิกเหอะครับพี่น้อง ทนมามากพอแล้ว มากคน มากความ คนนู้นจะเอาอย่างโน้น คนนี้แบบนี้

กลับกรุงเทพดีกว่า คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ไม่ไหวว่ะ

ไว้อ่านต่อ part III เริ่มต้นชีวิตมือกีต้าร์ผู้โดดเดี่ยว

Comment

Comment:

Tweet


เราก้อเล่นก๊ตาร์นะ สเกลพอได้พี่ราสอนสเกล ABCDEFG อ่ะ ตั้งแต่ช่อง 5 สาย 6 ลงไปเรื่อยๆ แล้วสเกลCMAjทามงัยหรอ
#4 by ไทด์ เทคนิคนครพนม (125.26.200.94) At 2008-08-07 11:47,
มีต่อภาค 3 ด้วย.....
...
#3 by นิเกะ At 2007-07-27 20:10,
ดราม่ากินใจ นี่แหล่ะลูกผู้ชายตัวจริงกระทิงดอง...
#2 by ... At 2007-07-27 20:06,
- -'' เพราะอีดาบเล่มนั้นแท้ๆ เลย......

อึดโครตๆ - -'' หนึ่ง
#1 by gomora At 2007-07-24 01:58,