ต่อจาก part III
ก็มาภาคนี้ล่ะครับ คงจะเขียนพอแล้วกับชีวิตที่ผ่านๆมา (มีคนแซวน่ะ พอดีกว่า อิอิ)

สังเกตุไหมครับ

สังเกตุกันบ้างไหม

ว่า ผมไม่ค่อยนำเสนอเพลงที่ผมแต่งขึ้น
เพลงที่ผมสร้างขึ้นมาจากศูนย์ .... น้อยมากที่จะเคยได้ยินกัน

ทำไมล่ะ เออ นั่นน่ะสิ ...... เพราะว่าอะไร

เพราะว่า

1.ผมยังมีความสุขที่ได้เล่นเพลงจากศิลปินที่ผมชื่นชอบ
มีความสุขกับการชื่นชม วิธีคิด วิธีสร้างเพลง วิธีเล่น ของศิลปินท่านนั้นๆ
เพลงที่สร้างสรรค์มาจากศิลปินระดับโลกทั้งหลายแหล่นั้น
แน่นอนท่านกลั่นกรองมาอย่างดี เหมาะแก่การศึกษา
และการเข้าถึงบทเพลงนั้นย่อมง่ายกว่า อย่าลืมว่าผมเลือกเพลงที่จะเล่น
เพลงไหนรู้สึกดี เล่นให้คนอื่นฟังแล้วเข้าใจง่ายๆ ผมเลือกเลยล่ะ
และเพลงระดับโลกพวกนี้ก็ตอบสนองความต้องการผมได้อย่างดี

2.มาจากข้อแรกแหล่ะ ผมสร้างเพลงขึ้นมา
มันยังไม่ตอบสนองตัวผมอย่างที่ผมต้องการเท่าไรนัก ยังขาดอะไรๆ อีกเยอะ
ไม่ได้หวังเทียบระดับโลกหรอกครับ แต่ มันยังไม่ถึงมาตรฐานที่ผมต้องการครับ
ผมเทียบมาตรฐานกับตัวเองเป็นหลักครับ คนอื่นบอกว่าดีแล้วๆ โอเคๆแล้ว
มัน ยังไม่ใช่ครับ มันต้องแบบ ฟังแล้วต้องประทับใจ มันต้องมีวิญญาณ
ต้องมีอิทธิพลกับผู้ฟังบ้าง แม้เพียงน้อยนิดแค่พอรู้สึก ก็ถือว่าผ่านในระดับนึง
อาจจะหวังสูง แต่ผมต้องการอย่างนั้นจริงๆ

3.ผมคิดว่าฝีมือ+ประสบการณ์ผมเองนั้น ยังครับ ยังไม่ถึง
ผมยังถ่ายทอดออกมาได้ไม่ดีด้วยแหล่ะครับ คิดได้แต่เอาออกมาไม่ได้ดังใจ
นั่นขึ้นอยู่กับ ฝีมือที่มี+ชั่วโมงบินที่สูงพอ และความละเมียดของอารมณ์
ผมยังขาด 3 สิ่งนี้อยู่ครับ สะสมมาน้อยไปหน่อยครับ


นั่นแหล่ะครับ หลักๆ ที่ผมไม่ค่อยนำเสนอเพลงตัวเอง มาจากจุดนี้แหล่ะครับ
บางคนบอกผมถ่อมตัว ไม่ใช่หรอกครับ ผมไม่ถ่อมหรอกครับ มีเท่าไร ใส่ไม่ยั้งครับ
ผมไม่ค่อยหมกเม็ดครับ

ผมเล่นกีต้าร์มา เกือบ 15 ปี
เอาจริงๆเอาจังประมาณ 6-7 ปีหลัง
ผมย่อมรู้ตัวเองดีในระดับนึง บางคนอาจบอกว่า "ตัวเองมักไม่เห็นจุดด้อยของตัวเอง"
ครับ ใช่ ผมเชื่อครับ
แต่ นั่นหมายถึงว่า เมื่อตัวเองมองไม่เห็นแล้ว จึงให้คนอื่นมองให้

แต่ผมเนี่ย ยังเห็นอยู่ เห็นอีกหลายๆจุด ซึ่งพยายามแก้+ฝึกฝนอยู่

รอให้ผมแก้ไขตัวเองจนพอใจก่อนเถอะ
ผมจะให้คนอื่นมาช่วยมอง ซึ่งย่อมมีจุดที่ผมลืมๆไปแน่ๆ ผมเชื่อ


ณ วันนี้ อยากจะบอกว่า ผมยังหาตัวเองอยู่ครับ
เจอะเจอบ้าง เจอแล้วไม่แน่ใจบ้าง บางครั้งไม่ใช่เลย ก็ทึกทักว่าใช่
ยังไม่เป็นชิ้นเป็นอันเท่าไรครับ เป็นรูปเป็นร่างบ้าง แต่ยังไม่คมครับ เบลอๆนิดหน่อย

เมื่อสร้างความสุขจากเพลงตัวเองยังไม่ได้
ก็ยินดีที่จะขอยืมความสุขจากศิลปินระดับโลกทั้งหลายแหล่ มาประทังไปก่อนครับ
และเต็มใจที่จะเล่นอย่างยิ่งครับ

และผมให้เกียรติเจ้าของเพลงอย่างมากๆครับ
โดยการเล่นให้เหมือนต้นฉบับอย่างที่สุด
แต่ใส่อารมณ์ความรู้สึกในแบบที่เราเข้าใจเพลงนั้นๆออกมา

อย่าลืมนะครับ เพลงที่ศิลปินท่านนั้นแต่งขึ้น สร้างขึ้นนั้น
กลั่นกรอง และเค้นมาจากสมองระดับโลก ระดับที่สุดของนักคิดเพลง

ย่อม สมบูรณ์แบบครับ ผมเชื่ออย่างนั้น

เขาคิดมาดีแล้ว ผมจะไม่เสริมเติมแต่งครับ ผมจะไม่เอาเพลงเขามาทำเสียๆหายๆ
เขาตั้งใจนำเสนอแบบนี้ ผมต้องตีความและเข้าใจสิ่งที่เขานำเสนอให้ถึงที่สุดก่อน
ด้วยการเล่นให้เหมือนที่สุด
แล้วค่อยใส่ความเข้าใจ ในสิ่งที่เจ้าของเพลงนั้นต้องการนำเสนอ
ผมเข้าใจอย่างไหน ผมก็ก็จะเล่นตามความรู้สึกที่ผมเข้าใจ

แน่นอน ถ้าถามว่า "รู้สึกแบบไหน บอกหน่อย"
บางครั้งก็ตอบเป็นตัวหนังสือ ยากเหมือนกันนะ

แต่ถ้า คุณได้ฟังเพลงต่างๆ แล้วไม่รู้สึกอะไรเลย
ก็ไม่ต้องมาถามคำถามนั้นกับผมนะ เดี๋ยวผมชกเอา (อย่าหาว่าไม่เตือนนะ)

............................................................................
............................................................................

ทุกวันนี้ ยังมีความสุขกับการเล่นกีต้าร์อยู่ครับ
ทุกวันนี้ ยังค้นหาสิ่งที่ต้องการอยู่ครับ เกือบเจอล่ะ
ทุกวันนี้ ยังชื่นชอบการเล่นกีต้าร์ให้คนอื่นฟัง ถ้าเขาชอบก็จะรู้สึกดียิ่งขึ้นไปอีก
ทุกวันนี้ โหยหาธรรมชาติมากๆ อยากไปเที่ยวป่า ไปเกลือกกลิ้งไอดินไอหญ้า
ทุกวันนี้ จนชิบหายเลยครับ แต่มีความสุขดี แปลกดีเหมือนกันว่ะ