2009/Feb/12

แต่ไม่รู้จะเขียนอะไร เท่านั้น

......ตามล่าหาตัวเองต่อไป

2008/Aug/03

 

บ่ายแก่ๆวันนึง ....

ศิลปินท่านที่ผมนับถือ (เจอกัน คุยกันก็หลายครั้ง...นะ - สัพเพเหระ)
ท่านเป็นหนึ่งในแรงผลักดัน แรงจูงใจ ที่ทำให้ผมตั้งใจเล่นกีต้าร์มาจนถึงวันนี้ได้
เป็นไอดอลของผม และอีกหลายๆคนในประเทศไทย

ได้เจอกันคุยกัยอีกครา อยู่ๆก็กล่าวทำนองที่ว่า
ทำไมผมไม่เล่นเพลงตัวเองจริงๆให้เขาฟังบ้าง ลองทำเพลงตัวเองดูบ้างสิ



แล้วเขาก็ตัดคุยเรื่องคนอื่นๆ....ที่ไม่ใช่ผม


แต่ คุยถึงคนอื่นๆเรื่อง ความเป็นตัวตนคนๆนั้นที่แสดงออกมาในผลงาน

แน่นอนท่านพูดถึงแต่คนที่ไม่ชัดเจน ไม่มีความเป็นตัวเอง
พูดถึงศิลปินระดับโลกบางท่าน ก็ไม่ชัดเจน ซึ่งผมว่า "จริง"


ผมรู้ตัวเองทันที ว่าท่านคงไม่อยากบอกผมตรงๆ ว่าผมไม่มีความเป็นตัวเอง



ผมก็พอรู้ตัวเอง และเคยกล่าวถึงเรื่องนี้ไว้บ้าง ในแง่ที่ว่าทำไมยังเล่นเพลงคนอื่นอยู่
ที่นี่ - ชีวิตดนตรีที่ผ่านมา กับมือกีต้าร์ผู้โดดเดี่ยว ภาค IV ปัจจุบันและวันนี้

 

นั่นก็เป็นการแถข้างๆคูๆไปวันๆของผม



อืมมมมมนะ......


ถึงเวลายอมรับเสียที


ยอมรับโดยดุษฎี


ไม่มีแม้คำกล่าวแก้ตัว

 
และแล้วในที่สุด ก็...

........มาถึงจนได้...

สิ่งที่ผมหลีกเลี่ยง ......
สิ่งที่ผมหลบหน้า ......






สิ่งที่ผมเอามันแอบไว้ในก้นบึ้งแห่ง......อะไรสักอย่าง






นั่นคือ ดนตรีและการเล่นกีต้าร์ของผม ไม่มีความเป็นตัวของตัวเองแม้แต่น้อย


...
...



...

นั่นสินะ



นี่คงจะได้เวลาตัดสินใจ

มุ่งสู่ความเป็นตัวเอง ...

อย่างจริงจังเสียทีแล้วสินะ



ผมไม่คาดหวังกับมัน
ผมไม่ซีเรียสกับมัน
ผมไม่คิดอะไรมากกับมัน
ผมจะไม่ให้มันมาทำลายชีวิตผม
ผมจะสู้ให้ถึงที่สุด
และผมจะไม่กำหนดเวลาให้มัน


มีสองมือเหมือนกัน
มีสมองเหมือนกัน


เขาทำได้ เราย่อมทำได้ ผมเชื่อเช่นนั้น


ขอเพี่ยงได้ทำ ก็นิยมตัวเองอยู่ในใจ










- ขอบคุณมากครับพี่โอ๋ ที่ชี้แนะ และจุดชนวนความกล้าให้ผม

2008/May/20

ขายกีต้าร์ไปนานแล้ว กะว่าจะซื้อใหม่ ............ปรากฏว่า ตอนนี้ไม่มีปัญญาแฮะ


เหงาๆไงไม่รู้

แต่ที่รู้ๆ ฝีมือกีต้าร์ดำดิ่งลงอีกครา เพราะ....... T.T ...........ไม่มีกีต้าร์เล่นฮือๆ


2008/Jan/17

// มาอัพวีดีโอ



แม้จะยุ่งแค่ไหน แม้จะเหนื่อยแค่ไหน แม้ชีวิตจะเหี่ยวเฉาเท่าใด
ก็ขาดไม่ได้สำหรับ ...กีต้าร์ เพลงเจ๋งๆ และการฝึกฝน

กีต้าร์ มันเป็นส่วนนึงของชีวิตผมไปแล้วครับ
แม้เพียงนิดน้อย ก็ทำให้โลกส่วนตัวสดใสขึ้นเยอะ

Fountain Jumping - Laurence Juber



เพลงนี้เป็นเพลง Ragtime ฟังดูดีในระดับนึง เล่นยากนิดหน่อย
แกะไม่ยาก แต่ก็แทบตาย แกะมาได้ค่อนเพลงแล้วดันเจอ tab
ก็รู้สึกว่าผมแกะตรงกว่า แหะๆ (ภูมิใจนิดๆ)

บางท่อนฝึกเป็นอาทิตย์เลย วิธีเล่นมันยากจัง เล่นยังไงๆๆๆก็ไม่เนียนดังใจซะที
เบ็ดเสร็จเพลงนี้แกะกันข้ามปี เพราะแกะครึ่งเพลงแล้วไม่ได้แกะต่อ
เว้นไปปีนึง มาแกะเพิ่ม ได้ tab ช่วยนิดหน่อยเพราะขี้เกียจแกะ

ฝึกเล่นอีก สองอาทิตย์

ลองอัดมาให้ฟังครับ

ใช้ Sound recorder ของวินโดวแหล่ะครับ ล่อมันเทคเดียวรวดเลย

หลังลองเล่นไปอัดไป 50-60 เทคผ่านไป ก็เล่นไม่ไหวแล้วเมื่อยโคตรๆ
เลยเอาเทคที่หลุดน้อยที่สุดมาโชวความห่วยของตัวเอง -__-"

สรุปว่า

- ไทม์แกว่ง
- คุมสายไม่ดี
- โทนเพลง อารมณ์ ไม่ดีเท่าไร
- หสุดกระจาย
- บางท่อนยังเล่นไม่คล่องพอ มีเพี้ยนๆบ้าง

คาดว่าซ้อมอีกสักครึ่งปีคงดีขึ้น -_-

=========================================

คราวนี้ผมพอใจ Sound ที่อัดได้ในระดับนึงครับ

ผมอัดโดยใช้ ไมค์คอมห่วยๆตัวละร้อยตัวเดิมล่ะครับ
ใช้ Sound recorder ของวินโดวอัดเอา -_-

แล้วเอามาตัดน้อยส์ที่ soundforce ตัดหัวท้าย ลดน้อยส์ และ เพิ่ม Gain แค่นั้น
ไม่ได้ ปรับเสียงใดๆเพิ่มเติม

ใช้กีต้าร์เวอร์มากๆ Martin OMC Laurence Juber Sign. Limited เสียงดีมากๆ ตัวละแพ้ง...แพง
แถมเจ้าของ sign. ดันเป็นเจ้าของเพลงซะด้วย อะไรจะประจวบปานนั้น

เอ่อ ยืมเขามาน่ะ ยังไม่มีปัญญาซื้อหรอกครับ

ถ้าซาวด์ไม่เจ๋งอย่างที่คิด ก็โทษไมค์ & sound on board กับ Sound recorder ของวินโดวละกันนะ อิอิ

fountian-jumping-laurence-juber-by-ej-sing.wma
เป็น wma นะครับ บีบนิดนึง เหลือ 2 เมกกว่า

อันนี้ tab >> fountain_jumping.gp3 โหลดมาจากไหนไม่รู้

edit @ 30 Jan 2008 12:51:16 by ej_sing

edit @ 30 Jan 2008 12:52:53 by ej_sing

2007/Dec/07

บ้านที่เพิ่งซื้อครับ เป็นบ้านมือสองครับ และเคยเป็นบ้านของญาติผมเองครับ
เนื้อที่ 25 ตรว. เท่านั้นครับ ปลูกบ้านเกือบเต็มพื้นที่ หลังเล็กๆไม่ใหญ่
ลงเสาเข็มไว้ลึกมาก และต้นใหญ่ รากฐานมั่นคง (ได้เห็นตั้งแต่ตอนสร้างน่ะ 10 กว่าปีก่อน)
รอบบริเวณ เป็นบ้านญาติกันหมด ชุมชนเล็กๆที่อบอุ่น ไม่มีขโมย เพราะรู้จักกันทุกหล้งคาเรือน

ยังไม่ได้เข้าไปอยู่ แต่ซื้อไว้ก่อน เพาะราคางามมากจนยอมเป็นหนี้ท่วมชีวิต
และสภาพแวดล้อมอบอุ่นดี สองข้อนี้ก็น่าจะพอเพียงให้ตัดสินใจได้ (หยุมหยิมอีกนิดหน่อย)
จริงๆ คิดหลายตลบเลยล่ะ เพราะไม่มีเงิน ครั้นจะขายรถ...ก็ไม่ไหว
ขายไป ไม่มีปัญญาออกรถใหม่แน่ๆ ยอมโละทรัพย์สินที่มีเพื่อดาวน์งวดแรก
และทุกวันนี้ก็เลย  จน จน จน .... มหาจนสุดๆ


งานตอนนี้ เงินเดือนไม่เคยพอใช้เลย แต่ก็หวุดหวิดมาสองเดือนแล้ว
ผ่อนบ้าน 4000
ผ่อนรถ 7000
ผ่อนคอม 1900
ผ่อนเครื่องกรองน้ำ 1400
ค่าโทรศัพท์ 600 โดยประมาณ
ค่าอินเตอร์เน็ท 600
กินใช้ประจำวัน- ค่าน้ำมันรถ - เดือนละประมาณ 4000 โดยเฉลี่ย

รวมแล้วเกือบสองหมื่น Damn !!!!
เงินเดือนตอนนี้ หนึ่งหมื่นบาทถ้วนเองนะเว๊ยยยยย


ทุกสิ่งที่มีในวันนี้

เกิดขึ้นจากฝีมือตัวเองล้วนๆ สร้างขึ้นจากเกือบๆศูนย์

ผมเลิกขอเงินพ่อ-แม่ ตั้งแต่อายุ 16 ปี หลังจากออกจากโรงเรียน

หางานทำ หาความรู้ ด้วยตัวเองมาทั้งนั้น  วุฒิก็แค่ ม.3 เอง (อีกหนึ่งปมด้อยเล็กๆในชีวิต)
อยากเรียนต่อใจจะขาด แต่ต้องเอาเวลาที่มีและเวลาว่าง มาหาเงิน
แม้แต่วันหยุดของตัวเอง ก็ต้องให้ลูกกับเมียจนหมด (แถมไม่พอใจอีกต่างหาก)

ยังไม่มีโอกาสใด้ทำอะไรของตัวเองเลย อยากออกกำลังกาย
อยากไปสังสรรค์กับเพื่อนๆ(แม้จะมีเพียงไม่กี่คนที่ยังยอมคบอยู่)
อยากไปเที่ยวแบบคนอื่นๆบ้าง อยากมีเวลาส่วนตัว (ที่ไม่ใช่ตอนนั่งทำงาน)

เป็นคนไม่เที่ยวกลางคืน ปกติจะไม่ดื่ม (มีบ้างถ้าสังสรรค์) เกลียดการพนัน เกลียดพวกอบายมุขที่ไม่ดี
เรื่องผู้หญิง...ถามเพื่อนๆจะรู้ ว่าผมไม่มีเด็ดขาด (ขนาดนี้ยังไม่พอใจ จะให้ทำยังไงเนี่ย)

ตอนนี้คิดอยู่ในหัวอย่างเดียวเลยว่า ... จะทำยังไงให้เงินพอใช้ จะทำยังไงให้มีรายได้เพิ่ม
แต่ไม่มีเวลาที่จะทำ  เลยหมุนติ้วๆๆๆๆ






เซ็งว่ะ ทำห่าอะไรก็ไม่ค่อยมีใครเห็นคุณค่า ใครๆก็คอยแต่จะใช้ประโยขน์จากตัวกู
มีชีวิตอยู่ไปทำไมวะเนี่ย ในเมื่อกูมันไม่มีคุณค่าในสายตาใครเลย


เฮ้อออ   พล่ามห่าไรวะเนี่ยุ มั่วไปหมด



แค่จะมาบอกเพื่อนๆที่หลงเเข้ามาอ่านว่า ไม่ค่อยว่างเขียนบล็อกแล้วคร้าบ แค่นั้น